คุณควรออกแบบอัตราส่วนสารอาหารของ N, พี, k หรือสื่อและธาตุรอง และช่วงปริมาณสารอาหารทั้งหมด (โดยทั่วไปจะอยู่ในช่วงของ 6%-25%) ตามลักษณะปุ๋ยชีวภาพของพืชชนิดต่างๆ. จุลินทรีย์เชิงหน้าที่และอินทรียวัตถุมีบทบาทสำคัญในประสิทธิภาพของสารอาหาร, ส่งเสริมการเติบโตและผลผลิต, เพิ่มความต้านทาน, ปรับปรุงดินและปกป้องสิ่งแวดล้อม. ดังนั้น, ภายใต้สมมติฐานที่รับประกันการผลิตที่เพิ่มขึ้น, การออกแบบโครงการผลิตปุ๋ยชีวภาพควรคำนึงถึงลักษณะการทำงานและแบคทีเรียที่มีประสิทธิผล จำนวนสายพันธุ์ที่เลือกตามความต้องการของปุ๋ยสารอาหาร สูตร.

จากมุมมองของความต้องการในการผลิต, โดยทั่วไปจะใช้ผงและเม็ดเป็นปุ๋ยพื้นฐาน, และมีฟังก์ชั่นการปล่อยช้าที่ดี. เพื่อให้ปุ๋ยชีวภาพมีผลมากขึ้น, คุณควรปรับการทำงานของแบคทีเรีย, วัตถุดิบอินทรีย์และปุ๋ยและสัดส่วนตามปัจจัยต่างๆ เช่น ความต้องการปุ๋ยพืชผล, ลักษณะของดิน, การตกตะกอน. ซึ่งเอื้อต่อการผลิตกฎการปล่อยสารอาหารและการดูดซึมสารอาหารของพืชให้สอดคล้องกับปุ๋ยจุลินทรีย์. ความสามารถดังกล่าวสามารถปรับปรุงการใช้สารอาหารได้อย่างมีประสิทธิภาพ.

การรักษากิจกรรมของจุลินทรีย์ที่ใช้งานได้เป็นจุดสำคัญในการออกแบบโครงการผลิตปุ๋ยชีวภาพ. ปุ๋ยชีวภาพแบบเม็ดควรผ่านกระบวนการแกรนูลที่มีอุณหภูมิสูง. และมีสามวิธีคือ เพิ่มแบคทีเรีย: เพิ่มก่อนแกรนูล, เพิ่มระหว่างการทำแกรนูล, และฉีดพ่นหลังการบดเป็นเม็ด.

แบคทีเรียเชิงฟังก์ชันสองชนิดแรกได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิสูง, และอัตราการเสียชีวิตก็สูงขึ้น. อัตราการรอดชีวิตก็น้อยกว่า 70%. โดยทั่วไป, การฉีดพ่นหลังจากการแกรนูลมีอัตราการรอดตายสูง. แต่เพื่อป้องกันการสูญเสียสารอาหารของตัวแทนแบคทีเรีย, คุณสามารถใช้ เครื่องเคลือบ สำหรับการเคลือบ.